Stressincontinentie: tips & behandelingen bij ongewenst urineverlies

Een vervelend probleem waar nog altijd een taboe op heerst: urineverlies. De meest voorkomende vorm van urineverlies bij vrouwen is stressincontinentie, een vorm van incontinentie die optreedt bij bijvoorbeeld lachen, niezen, hoesten, tillen of sporten. We spreken van stressincontinentie als je regelmatig tot structureel kleine beetjes urine verliest tijdens inspanningen.

Gelukkig is urineverlies niet iets waar je je bij neer hoeft te leggen. Het probleem is aan te pakken. Hoe? We vertellen het je in dit artikel.

Urineverlies door inspanning

Wanneer je last hebt van urineverlies tijdens inspanningen (sporten, tillen, maar bijvoorbeeld ook niezen) spreken we van stressincontinentie. Of misschien logischer: inspanningsincontinentie.

Hoewel het om kleine hoeveelheden urine – vaak maar een paar druppels – gaat, wordt incontinentie door vrouwen als een groot, belastend probleem gezien. En dat is niet zo gek, want urineverlies brengt onzekerheid met zich mee. Ook voelen vrouwen zich vaak onhygiënisch.

Waar komt stressincontinentie vandaan?

In de meeste gevallen treedt urineverlies op bij vrouwen tussen de dertig en vijftig jaar. Stressincontinentie is in veel gevallen te wijden aan de verslapping van de bekkenbodemspieren. Dit is vaak het geval na een zwangerschap of bevalling, waarbij de bekkenbodemspieren worden opgerekt en verslappen.

Ook kan urineverlies optreden tijdens de overgang. Tijdens de overgang neemt de hoeveelheid vrouwelijke hormonen in het lichaam af, wat ervoor kan zorgen dat de sluitspier van de blaas niet goed meer werkt. Het gevolg? Incontinentie. Tot slot zijn overgewicht en een (buik)operatie mogelijke oorzaken van stressincontinentie bij vrouwen.

Wat gebeurt er in het lichaam bij stressincontinentie?

Bij goedwerkende bekkenbodemspieren wordt de plas makkelijk opgehouden wanneer de blaas vol zit. Hiervoor zijn de bekkenbodemspieren en de sluitspier van de blaas verantwoordelijk.

Zijn de bekkenbodemspieren verzwakt? Dan zijn ze bij de extra druk die door inspanning teweeg wordt gebracht niet sterk genoeg om de urine volledig tegen te houden. Urineverlies is dan het vervelende resultaat.

Urineverlies zélf tegengaan

Wil je urineverlies zelf aanpakken, vanuit huis? Het is het proberen waard! Stressincontinentie is te verhelpen door de bekkenbodemspieren te trainen zodat ze sterker worden. Sterke bekkenbodemspieren zijn immers dé sleutel tot het goed ophouden van de plas.

De huisarts kan je doorverwijzen naar een fysiotherapeut die gespecialiseerd is in het bekken en in incontinentie. Deze zogenoemde bekkenfysiotherapeut kan je oefeningen leren die de spieren kunnen versterken.

Bekkenbodemoefeningen voor thuis.

Een bekende bekkenoefening om urineverlies tegen te gaan, is het aan- en ontspannen van de bekkenbodemspieren. Dit kan zittend, staand of liggend; net wat je prettig vindt.

Door de bekkenbodemspieren iedere dag een aantal keren bewust aan te spannen, zou je binnen twee maanden resultaat moeten boeken. Zeker wanneer het urineverlies na de zwangerschap of bevalling is ontstaan, zou de incontinentie vrij snel minder of zelfs helemaal verdwenen moeten zijn.

Voor tijdens de zwangerschap: stressincontinentie voorkomen

Om te voorkomen dat je ná de bevalling te maken krijgt met urineverlies is het aan te raden al tijdens de zwangerschap bekkenbodemspierenoefeningen te doen. Dit maakt de spieren sterker, waardoor urineverlies je bespaard kan blijven wanneer je kindje eenmaal geboren is.

Tijdens veel zwangerschapsgym- of yogalessen wordt uitgebreid aandacht besteed aan het trainen van de bekkenbodemspieren.

Behandeling van stressincontinentie bij vrouwen

Geven oefeningen niet het gewenste resultaat? Dan zijn er verschillende behandelingen die urineverlies kunnen verhelpen. Een huisarts kan je doorverwijzen naar een medisch specialist voor bijvoorbeeld een operatieve behandeling tegen urineverlies. Dit doet hij vaak pas wanneer oefeningen bij een bekkenfysiotherapeut tevergeefs zijn geweest.

Operatieve behandeling van urineverlies

Tijdens een operatieve ingreep kan een arts een band (tape) om de plasbuis plaatsen, waardoor deze beter wordt afgesloten. Bij veel vrouwen verdwijnen de klachten, al dan niet tijdelijk. Het kan zijn dat het urineverlies naar verloop van tijd weer optreedt.

Na een operatie waarbij een band is geplaatst, kun je vier weken niet sporten of gemeenschap hebben.

FemiLift-laserbehandeling tegen urineverlies

Een relatief laagdrempelige behandeling die erop geënt is de vagina te verjongen en de vaginawand te verstevigen: dat is FemiLift.

Illustratie van de FemiLift bij urineverlies
Illustratie van een FemiLift-behandeling bij ongewenst urineverlies.

Met een CO2-laser – dezelfde lasertherapie die gebruikt wordt om de gezichtshuid te verjongen en verstevigen – worden er flitsen in de vagina aangebracht. Dit werkt bevorderend voor het verslapte bindweefsel van de vagina, waardoor de plasbuis beter zijn werk kan doen.

Urineverlies wordt hiermee heel gericht en doeltreffend aangepakt. Na een stressincontinentiebehandeling met lasertherapie zijn de klachten bij zeker 85% van de vrouwen verdwenen. In dit artikel lees je meer over de FemiLift-behandeling.

Tot slot

Bij stressincontinentie verlies je kleine beetjes urine tijdens lichamelijke inspanning, zoals sporten, tillen of niezen. Dit is te danken aan het verslappen van de bekkenbodemspieren, wat het geval kan zijn na een zwangerschap of bevalling. Ook kun je slappere bekkenbodemspieren krijgen in de overgang, of na een operatie.

Zelf de bekkenbodemspieren trainen, kan de spieren versterken, waardoor urineverlies kan worden verholpen.

Geven oefeningen niet het gewenste resultaat? Dan kun je een operatieve ingreep overwegen, waarbij een bandje om de plasbuis wordt geplaatst. Een andere optie is de FemiLift-laserbehandeling, welke de vaginawand sterker maakt. Deze behandeling geeft veelbelovende resultaten en kan urineverlies heel gericht aanpakken.

Heb jij een behandeling tegen ongewenst urineverlies ondergaan? Deel hieronder je tips en de resultaten.